Wybierając kolejny obcy język, którego chcielibyśmy się nauczyć, warto sprawdzić wcześniej, w ilu krajach na świecie się nim włada. Im większa ich liczba, tym szersze możliwości komunikacji podczas podróży oraz wyższy potencjał wykorzystania tych kompetencji w przyszłej karierze zawodowej. Pewnie domyślacie się, który z języków plasuje się na pierwszym miejscu. Czy jesteście jednak świadomi tego, jakie zajmują kolejne pozycje? Oto zestawienie siedmiu najczęściej używanych języków świata!
1. Język angielski
2. Język chiński
3. Język hindi
4. Język arabski
5. Język hiszpański
6. Język francuski
7. Język rosyjski
Angielski — globalny pomost komunikacyjny
Językiem angielskim włada obecnie 1755 milionów użytkowników na całym świecie, z czego dla 328 milionów stanowi on mowę rodzimą. Pozostałe ponad 1,4 miliarda osób posługuje się nim jako językiem drugim lub obcym, co potwierdza jego dominującą rolę w międzynarodowej komunikacji. Jest językiem urzędowym w 67 państwach i 27 terytoriach zależnych, w tym w Wielkiej Brytanii, Irlandii, Stanach Zjednoczonych, Australii, Nowej Zelandii, Kanadzie, RPA oraz licznych byłych koloniach brytyjskich rozsianych po Afryce, Azji i Oceanii — między innymi na Jamajce, w Sudanie, Kenii, Nigerii, Somalii czy na wyspach Kiribati. Angielski dominuje również w biznesie międzynarodowym, nauce oraz technologii, co czyni go priorytetem podczas samodzielnej nauki języka obcego dla milionów osób pragnących zwiększyć swoją konkurencyjność na rynku pracy.
Chiński — monolit lingwistyczny Dalekiego Wschodu
Języka chińskiego używa około 1391 milionów osób, z czego dla 1213 milionów stanowi on język ojczysty — to największa grupa native speakerów spośród wszystkich języków świata. Jako oficjalny funkcjonuje w Chińskiej Republice Ludowej, Republice Chińskiej (Tajwan) oraz w Singapurze, będąc jednocześnie jednym z sześciu języków roboczych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Warto zaznaczyć, że termin „język chiński” obejmuje całą rodzinę dialektów i odmian regionalnych — od mandaryńskiego (putonghua), przez kantoński, po wu czy min — których wzajemna zrozumiałość bywa ograniczona. Unifikującym elementem pozostaje pismo chińskie oparte na ideogramach, które pozwala czytać teksty niezależnie od mówionej odmiany języka. Rosnąca pozycja gospodarcza Chin sprawia, że znajomość mandaryńskiego staje się coraz bardziej poszukiwanym atutem w relacjach handlowych i dyplomatycznych.
Hindi — język subkontynentu indyjskiego
W języku hindi komunikuje się około 520 milionów ludzi na całym świecie, z czego 182 miliony uznaje go za swój język ojczysty. Pozostała część użytkowników posługuje się nim jako językiem drugim w ramach wielojęzycznego społeczeństwa Indii. Status urzędowy hindi posiada wyłącznie w Indiach, gdzie obok angielskiego pełni funkcję języka administracji federalnej oraz edukacji. Indie charakteryzują się niezwykłą różnorodnością lingwistyczną — w samej konstytucji wymieniono 22 języki oficjalne stanów — jednak hindi, zapisywane alfabetem dewanagari, stanowi najważniejsze narzędzie komunikacji międzyregionalnej w północnej i środkowej części kraju. Rosnąca populacja Indii oraz ich znaczenie gospodarcze na arenie międzynarodowej sprawiają, że znajomość hindi zyskuje na wartości również poza granicami subkontynentu.

Arabski — wielość dialektów pod jednym dachem
Językiem arabskim włada 457 milionów osób, w tym dla 329 milionów jest on językiem ojczystym. Arabski stanowi język urzędowy w 26 państwach, rozciągających się od Maroka i Mauretanii na zachodzie, przez kraje Bliskiego Wschodu, aż po Sudan i Komory w Afryce Wschodniej. Oficjalnie posługują się nim mieszkańcy Algierii, Bahrajnu, Czadu, Egiptu, Iraku, Jordanii, Kataru, Komorów, Kuwejtu, Maroka, Mauretanii, Omanu, Palestyny, Syrii, Somalii, Sudanu, Tunezji, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Arabii Saudyjskiej, Jemenu oraz Libii. Podobnie jak w przypadku chińskiego, arabski obejmuje szerokie spektrum dialektów regionalnych — od marokańskiego po lewantyński czy egipski — które różnią się na tyle, że wzajemne zrozumienie bywa utrudnione. Funkcję lingua franca w świecie arabskim pełni jednak arabski literacki (fusha), używany w mediach, edukacji oraz tekstach religijnych, przede wszystkim w Koranie. Arabski jest także jednym z języków oficjalnych ONZ.
Hiszpański — dziedzictwo kolonialnej ekspansji
Język hiszpański (kastylijski) używany jest przez 386 milionów ludzi, z czego 329 milionów włada nim jako językiem ojczystym. Oficjalnym językiem urzędowym jest w 21 krajach rozsianych po obu Amerykach oraz w Europie — między innymi w Hiszpanii, Meksyku, Kolumbii, Argentynie, Peru, Wenezueli, Chile, Ekwadorze, Gwatemali, Hondurasie, Nikaragui, Kostaryce, Panamie, Salwadorze, Urugwaju, Paragwaju, Dominikanie, Kubie oraz w Gwinei Równikowej w Afryce. Hiszpański charakteryzuje się stosunkowo dużą jednolitością w porównaniu z innymi językami o tak rozległym zasięgu geograficznym — różnice między odmianami europejską, meksykańską czy argentyńską dotyczą głównie wymowy, słownictwa oraz sporadycznych struktur gramatycznych, nie utrudniając jednak wzajemnego porozumienia. Rosnące znaczenie demograficzne i gospodarcze krajów hiszpańskojęzycznych, zwłaszcza w Ameryce Łacińskiej, sprawia, że umiejętność komunikacji w tym języku otwiera drzwi do współpracy na ogromnym rynku konsumenckim.
Francuski — lingua franca dawnych imperiów
Około 330 milionów osób włada językiem francuskim, z czego dla 68 milionów stanowi on język ojczysty. Pozostała większość użytkowników uczyła się go jako języka drugiego lub obcego, co odzwierciedla historyczne wpływy kolonializmu francuskiego w Afryce, Azji oraz na Karaibach. Językiem urzędowym jest we 29 państwach na pięciu kontynentach, w tym we Francji, Belgii, Szwajcarii, Luksemburgu, Monako, Kanadzie (Quebec), a także w licznych krajach afrykańskich takich jak Wybrzeże Kości Słoniowej, Madagaskar, Kamerun, Czad, Burkina Faso, Mali, Niger, Senegal, Gabon, Kongo, Demokratyczna Republika Konga, Togo, Benin, Rwanda, Burundi, Dżibuti, Komory, Mauretania czy Seszele. Francuski pełni również funkcję jednego z języków roboczych Unii Europejskiej, ONZ oraz innych organizacji międzynarodowych. Warto podkreślić, że zdecydowana większość francuskojęzycznej populacji mieszka obecnie poza Europą, głównie w szybko rozwijających się demograficznie krajach Afryki Subsaharyjskiej, co sprawia, że przyszłość języka francuskiego kształtować będą przede wszystkim jego użytkownicy na kontynencie afrykańskim.
Rosyjski — języka obszaru poradzieckiego
Językiem rosyjskim posługuje się około 275 milionów osób, z czego dla 150 milionów stanowi on język ojczysty. Status języka urzędowego posiada w czterech państwach: Rosji, Białorusi, Kazachstanie oraz Kirgistanie. Poza granicami tych krajów rosyjski funkcjonuje jako ważny język komunikacji międzyetnicznej w pozostałych republikach byłego Związku Radzieckiego — w Uzbekistanie, Turkmenistanie, Tadżykistanie, Ukrainie, Mołdawii, Gruzji, Armenii, Azerbejdżanie oraz w krajach bałtyckich. Mimo utraty formalnego statusu urzędowego w wielu z tych państw po 1991 roku, rosyjski pozostaje szeroko używany w sferze biznesu, mediów oraz edukacji wyższej. Język ten zapisywany jest alfabetem cyrylickim, co stanowi dodatkowe wyzwanie dla osób uczących się go z kręgu kultur posługujących się alfabetem łacińskim. Rosja jako jeden z kluczowych graczy na arenie międzynarodowej oraz bogactwo literatury i kultury rosyjskiej sprawiają, że znajomość tego języka wciąż posiada znaczenie geopolityczne i kulturowe, choć jego globalna ranga ustępuje angielskiemu jako narzędziu komunikacji międzynarodowej.
Dlaczego warto znać więcej niż jeden język
Znajomość któregokolwiek z powyższych siedmiu języków otwiera drzwi do komunikacji z miliardami ludzi na wszystkich kontynentach. Nauka języka obcego nie ogranicza się jedynie do zapamiętywania słówek i reguł gramatycznych — to także wgląd w inną kulturę, sposób myślenia oraz system wartości. Każdy z wymienionych języków reprezentuje bogatą tradycję literacką, filozoficzną i naukową, która w oryginalnej formie dostępna jest wyłącznie dla osób władających danym językiem. Wielojęzyczność zwiększa elastyczność poznawczą, ułatwia podejmowanie decyzji w kontekście wielokulturowym oraz podnosi konkurencyjność na międzynarodowym rynku pracy. Wybór konkretnego języka powinien wynikać zarówno z pragmatycznych przesłanek — takich jak zasięg geograficzny, liczba użytkowników czy znaczenie gospodarcze — jak i z osobistych zainteresowań kulturowych, planów podróżniczych lub zawodowych ambicji. Niezależnie od motywacji, inwestycja czasu w opanowanie któregoś z języków wymienionych w tym zestawieniu z pewnością zaprocentuje możliwościami, które trudno przecenić.
| Język | Liczba użytkowników (w mln) | Liczba native speakerów (w mln) | Liczba krajów urzędowych |
|---|---|---|---|
| Angielski | 1755 | 328 | 67 |
| Chiński | 1391 | 1213 | 3 |
| Hindi | 520 | 182 | 1 |
| Arabski | 457 | 329 | 26 |
| Hiszpański | 386 | 329 | 21 |
| Francuski | 330 | 68 | 29 |
| Rosyjski | 275 | 150 | 4 |

Jeden komentarz
Wstyd się przyznać, ale ja znam tylko język angielski. Przez wiele lat uczyłam się niemieckiego, ale zapomniałam ten język praktycznie w rok. A czy to prawda, że Francuzi nawet jak znają język angielski, to na upartego będą mówić po francusku?