Jak dostać wizę turystyczną do USA?

Ubieganie się o wizę amerykańską wymaga starannego przygotowania i może zająć sporo czasu, dlatego warto rozpocząć starania z odpowiednim wyprzedzeniem przed planowaną podróżą. Proces składa się z kilku etapów — od przygotowania dokumentów, przez wypełnienie formularza online, po rozmowę z konsulem. Należy pamiętać, że opłaty wizowe są bezzwrotne niezależnie od wyniku postępowania.

Przygotowanie dokumentów fotograficznych

Pierwszy krok to wykonanie zdjęcia spełniającego wymogi amerykańskiego Departamentu Stanu. Fotografia musi być większa niż standardowe zdjęcie paszportowe — wymiary to 5×5 cm, z głową zajmującą 50–69% kadru. W profesjonalnym zakładzie fotograficznym pracownicy znają te wymagania i przygotują odpowiedni portret.

Pozycja na zdjęciu to ujęcie en face z odkrytymi uszami, bez okularów (chyba że noszonych stale ze względów medycznych, z zaświadczeniem lekarskim). Okulary przeciwsłoneczne, nakrycia głowy czy słuchawki są niedozwolone. Wyraz twarzy powinien być neutralny, z otwartymi oczami i zamkniętymi ustami.

Warto poprosić fotografa o zapisanie zdjęcia na nośniku cyfrowym — podczas wypełniania formularza online trzeba będzie je przesłać w formacie JPG lub JPEG. Plik nie może przekraczać 240 KB, a rozdzielczość powinna wynosić minimum 600×600 pikseli, maksimum 1200×1200 pikseli.

Wypełnienie formularza DS-160

Osoby ubiegające się o wizę turystyczną muszą wypełnić elektroniczny formularz DS-160 (nie B2 — to kategoria wizy, nie nazwa formularza). Dokument jest obszerny i jego uzupełnienie zajmuje 60–90 minut, dlatego warto przygotować wszystkie niezbędne informacje przed rozpoczęciem.

Dane wymagane w formularzu

• Numer paszportu i data jego ważności
• Pełne dane osobowe wnioskodawcy (imiona, nazwisko, data i miejsce urodzenia)
• Dane rodziców — imiona, nazwiska, daty urodzenia
• Historia zatrudnienia za ostatnie pięć lat — nazwy firm, adresy, stanowiska, daty
• Wykształcenie — nazwy szkół, kierunki, lata nauki
• Adres zakwaterowania w USA (hotel, adres rodziny lub znajomych)
• Planowany termin podróży i jej cel

System automatycznie wylogowuje użytkownika po 20 minutach bezczynności, co skutkuje utratą niewpisanych danych. Dlatego należy regularnie klikać przycisk „Save” dostępny na każdej stronie formularza. Po zapisaniu otrzymujemy numer aplikacji (Application ID), który pozwala wrócić do niedokończonego wniosku w ciągu 30 dni.

Na końcu formularza trzeba przesłać wcześniej przygotowane zdjęcie. System automatycznie sprawdzi, czy spełnia ono wymogi techniczne. Po zatwierdzeniu całego wniosku wygeneruje się strona potwierdzenia z kodem kreskowym — należy ją wydrukować i zabrać na rozmowę konsularną.

Opłaty konsularne i sposób płatności

Opłata za rozpatrzenie wniosku wizowego typu B (turystyka, odwiedziny) wynosi 185 dolarów amerykańskich. Kwotę należy przelać w złotych według kursu ustalonego przez ambasadę — jest on aktualizowany codziennie i publikowany na stronie Konsulatu Generalnego USA.

Płatność można zrealizować przelewem bankowym na wskazany rachunek lub gotówką w wybranych punktach (np. Poczta Polska, oddziały banków współpracujących z ambasadą). Po dokonaniu wpłaty system potrzebuje 2–3 dni roboczych na zaksięgowanie płatności. Dopiero wtedy możliwe staje się umówienie terminu rozmowy.

Ta opłata jest bezzwrotna — dotyczy kosztu rozpatrzenia wniosku, niezależnie od wyniku postępowania. Jeśli konsul odmówi wydania wizy, pieniądze nie podlegają zwrotowi. W przypadku ponownej aplikacji trzeba uiścić pełną opłatę od nowa.

Rezerwacja terminu wizyty w ambasadzie

Po potwierdzeniu wpłaty można zalogować się na konto w systemie rezerwacyjnym ambasady i wybrać termin wizyty. Dostępność zależy od sezonu — latem i przed świętami kolejki są dłuższe, więc może być konieczne oczekiwanie kilku tygodni. Zimą terminy są zwykle dostępne w ciągu kilku dni.

Spotkania odbywają się wyłącznie w godzinach porannych, zazwyczaj między 7:00 a 11:00. Wybór godziny jest ograniczony — system proponuje kilka przedziałów czasowych, z których należy wybrać jeden. Ważne, aby przybyć punktualnie — spóźnienie może skutkować odmową wpuszczenia do budynku i koniecznością rezerwacji nowego terminu.

Co można wnieść do ambasady

Przepisy bezpieczeństwa są restrykcyjne. Na teren placówki można wnieść wyłącznie przezroczystą teczkę foliową z dokumentami. Zabronione są:

• Telefony komórkowe i smartwatche
• Torebki, plecaki, torby — niezależnie od rozmiaru
• Elektronika (tablety, laptopy, czytniki e-booków, słuchawki)
• Jedzenie i napoje (w tym butelki z wodą)
• Klucze samochodowe z pilotem
• Kosmetyki w pojemnikach większych niż 100 ml

Warto przyjść z kimś, kto może zaczekać na zewnątrz z rzeczami osobistymi, lub zostawić je w samochodzie. Niektóre osoby korzystają z pobytów łączonych z turystyką, planując wizytę w ambasadzie jako część dłuższego pobytu w Warszawie.

Przebieg rozmowy kwalifikacyjnej

Po wejściu do budynku wnioskodawcy przechodzą przez kontrolę bezpieczeństwa (podobną do kontroli lotniskowej), a następnie kierowani są do kolejki oczekujących. Rozmowa odbywa się przez szybę kuloodporną, z wykorzystaniem mikrofonu i głośnika.

Konsul ma za zadanie ocenić wiarygodność deklarowanego celu podróży. Głównym zmartwieniem urzędników jest ryzyko nielegalnej imigracji — dlatego pytania koncentrują się na sytuacji życiowej wnioskodawcy i powodach powrotu do Polski.

Najczęstsze pytania podczas rozmowy

• Jaki jest cel wyjazdu do USA?
• Gdzie dokładnie zamierza Pan/Pani pojechać i na jak długo?
• Kim Pan/Pani pracuje i jak długo w obecnej firmie?
• Kto finansuje podróż?
• Czy ma Pan/Pani rodzinę w Stanach Zjednoczonych?
• Czy wcześniej był/a Pan/Pani w USA?
• Dlaczego ma Pan/Pani wrócić do Polski po zakończeniu wizyty?

Konsulowie cenią zwięzłe i konkretne odpowiedzi. Nerwowość, unikanie wzroku, niespójne tłumaczenia mogą wzbudzić podejrzenia. Warto mieć ze sobą dokumenty potwierdzające zatrudnienie (zaświadczenie od pracodawcy), stan posiadania (wyciąg z konta bankowego, umowa najmu mieszkania, akt własności nieruchomości) lub więzi rodzinne w Polsce (akt urodzenia dzieci, zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły).

Nie ma obowiązku pokazywania tych dokumentów — konsul może ich zażądać lub w ogóle o nie nie pytać. Czasem cała rozmowa trwa 2–3 minuty, innym razem kilkanaście. Wszystko zależy od indywidualnej oceny urzędnika.

Czas oczekiwania na decyzję

Informacja o przyznaniu lub odmowie wizy pada bezpośrednio po zakończeniu rozmowy. Jeśli konsul podejmie pozytywną decyzję, zabiera paszport w celu umieszczenia w nim naklejki wizowej. Dokument nie jest zwracany od ręki — trafia do działu administracyjnego, gdzie zostaje wydrukowana wiza.

Paszport z wizą można odebrać po 3–7 dniach roboczych w wybranym przez siebie punkcie kurierskim (wybór dokonywany jest podczas rejestracji online). Lista punktów obejmuje kilkadziesiąt miast w całej Polsce. Można też dopłacić za przesyłkę kurierską pod wskazany adres — wtedy czas dostawy wynosi 1–2 dni robocze.

Dopiero po odbiorze paszportu wnioskodawca dowiaduje się, na jaki okres została przyznana wiza. W większości przypadków Polacy otrzymują wizę typu B-1/B-2 ważną przez 10 lat, z możliwością wielokrotnych wjazdów. Każdy pobyt nie może jednak przekraczać 180 dni (lub krócej, jeśli funkcjonariusz CBP na granicy ustali krótszy termin).

Zdarza się, że konsul wydaje wizę na krótszy okres — 1, 3 lub 5 lat — jeśli ma wątpliwości co do stabilności sytuacji życiowej wnioskodawcy. Odmowa wizy nie jest uzasadniana szczegółowo. Wnioskodawca otrzymuje pismo ogólnikowe z podaniem podstawy prawnej (najczęściej sekcja 214(b) ustawy imigracyjnej, dotycząca braku udowodnienia więzi z krajem ojczystym). Można wtedy złożyć nowy wniosek, ponownie opłacając całą procedurę i lepiej przygotowując dokumentację potwierdzającą zamiar powrotu do Polski.